Rašt (perzijski izgovor [ræšt]) (Rasht, Rešt, Resht), glavni grad pokrajine Gilan, u sjeverozapadnom Iranu; 679 995 st. (2016). Leži u podnožju gorja Elburs (Alborz), oko 30 km udaljen od obale Kaspijskoga jezera. Ima više sveučilišta (Gilansko, osnovano 1977., islamsko, medicinsko) i drugih visokih škola; astronomski opservatorij. Među mnogim džamijama ističe se Safi; arheološko-antropološki muzej (osnovan 1970). Za vladavine Sefevida razvile su se proizvodnja i trgovina svilom te Rašt ubrzo postaje važno središte trgovine (svila, riba, čaj) između Irana te Rusije i Europe, preko kaspijske luke Bandar-e Anzali. Industrija se počela razvijati potkraj XIX. st. (konzerviranje riba, tekstilna industrija); danas najveću važnost imaju metalna (čelik, radijatori), farmaceutska, prehrambena, elektrotehnička i staklarska industrija; među tradicionalnim obrtima ističe se izradba vezova od svile. U okolici je razvijena poljoprivreda, osobito uzgoj riže, čemu pogoduje suptropska vlažna klima (s približno 1400 mm oborina, Rašt se ubraja u najkišovitije gradove Irana). Leži na autocesti i željezničkoj pruzi koja povezuje Teheran preko Kazvina s Bandar-e Anzalijem (u izgradnji je dionica pruge do Astare na iransko-azerbajdžanskoj granici). Međunarodna zračna luka. – Spominje se u VII. st. za vladavine Omejida. Ruska vojska ga je okupirala 1722–32., a britanske snage su se ondje 1918–20. sukobile s Crvenom armijom koja ga je potom zaposjela te je grad bio sjedište Perzijske Sovjetske Socijalističke Republike 1920–21.
