industrijska psihologija, grana primijenjene psihologije (dio područja psihologije rada), koja se bavi suodnosom čovjeka i njegovoga industrijskog rada (isprva nazvana psihotehnikom). Istražuje radne sposobnosti ljudi i razlike u njihovoj razvijenosti, odnosno u širem smislu ljudski faktor u industrijskoj produktivnosti. Industrijski psiholozi proučavaju specifičnosti radnih mjesta u industriji, načine odabira i izobrazbu kadrova, radnu motivaciju, odmor radnika, razloge izostanaka s posla te nezgode i nesreće na radnome mjestu. S porastom zanimanja za odnos ljudi prema organizaciji i načine usklađivanja s njom, postupno se naglašavaju socijalno-psihološki aspekti (rukovođenje, prihvaćanje i rješavanje organizacijskih problema); industrijska psihologija tako proširena socijalno-psihološkim polazištima naziva se organizacijskom psihologijom, a zbog značenjskog preklapanja u suvremenoj se psihologiji često koristi i naziv industrijsko-organizacijska psihologija.
