Abuladze [abu'laʒe], Tengiz (Jevgenjevič), gruzijski filmski redatelj (Kutaisi, 31. I. 1924 – Tbilisi, 6. III. 1994). Diplomirao je 1946. kazališnu režiju na Kazališnom institutu Rustaveli u Tbilisiju, a filmsku režiju 1952. na moskovskome VGIK-u. Od 1953. zaposlen kao redatelj u Gruzija-filjmu, gdje isprva režira dokumentarne filmove. S Rezom Čheidzeom režirao je srednjometražni igrani film Magdanin magarčić (Magdanas lurja, 1955), tematikom prvi autohtoni gruzijski film, nagrađen na Canneskom festivalu 1956. Tradicije gruzijske kulture, kao i folklorni i pastoralni stil zamjetljivi su i u njegovim cjelovečernjim filmovima, oslonjenima često o gruzijsku književnost – komedijama Ja, bakica, Iliko i Illarion (Me, babica, Iliko da Ilarioni, 1963), koja je uživala veliku popularnost u Sovjetskom Savezu, i Ogrlica za moju voljenu (Samkauli satrposatvis, 1971) te u nagrađivanoj poetskoj trilogiji koju čine filmovi Molba (Vedreba, 1967), Drvo želja (Natvris khe, 1976) i Pokajanje (Monanieba, 1984), alegorijska priča o staljinizmu u malome gradu, prikazana uz velik javni odjek 1987., nakon početka političkih reformi, te nagrađena Velikom nagradom žirija i nagradom svjetske kritike na Canneskom festivalu. Jedan je od utemeljitelja (1974) i predavač na Fakultetu za film i televiziju pri Kazališnom institutu Rustaveli (danas Gruzijsko državno sveučilište za kazalište i film Shota Rustaveli). Bio je zastupnik u posljednjem, reformiranom sazivu sovjetskog parlamenta 1989–91. te u gruzijskom parlamentu 1992–94. Svim je svojim filmovima bio koscenarist.
